അംബ

ത്രിലോക ഇച്ചാനിയനായ ദേവവ്യാസന്റെ ’മഹാഭാരതം’ ആണു ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ മഹാകാവ്യം കൂടിയതും. ലോകത്തിൽ ഇതുവരെ എഴുതിയിട്ടുള്ള ഏതൊരു വാച്യമഹാകാവ്യത്തേക്കാളും വലിയതാണിത് എന്ന് പറയുന്നത് ഇല്ലാത്ത കണക്കുകൾ കൊണ്ടു പോലും തെളിയിക്കാവുന്നതാണ്.

ജനതയുടെ രാജാവായി സ്ഥാനമേറ്റതിന്റെയും, ദ്രൗപദിയെ വിഡ്ഢിമാൻമാരിൽ ഒരാളായി പരാമർശിച്ചതിന്റെയും പേരിൽ പാണ്ഡവർ രാജസൂയ യാഗം നടത്തുകയും, ശിശുപാലനെ കൊലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തതിന്റെയും ഫലമായി വികാരമേറ്റ ദുര്യോധനൻ, പാണ്ഡവരെ കളിയിൽ തോല്പിക്കുകയും അവരെ വനവാസത്തിലേക്കയക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ദ്രൗപദിയുടെ അപമാനം, കർണ്ണൻ്റെ വീരവഴികൾ, ഗീതോപദേശത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം — എല്ലാം ഈ ഭാഗത്തിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്നു.

അകിലത്തിൽ നിന്നു കെട്ടിപ്പടുത്ത പാണ്ഡവർ ധർമ്മത്തിന്റെയും നീതിയുടെയും പാരമ്പര്യത്തിന്റെയും തിലകമായതായി മാറുന്നു. ഭീമന്റെ ശക്തിയും, യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുത്ത ധീര മാഹാത്മ്യങ്ങളുടെ കഥകളും ഈ ഭാഗത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു.